گل پریوش

گل پریوش

پریوش گیاهی یکساله با گلهای رنگارنگ و زیبا که طرفدارهای بسیاری دارد. این گیاه در فضاهای باز در مکان های آفتاب نیمه آفتاب و حتی سایه روشن قابل کاشت می باشد.

گل پریوش یکی از محبوب‌ترین گیاهان گلدار باغچه‌ای است که به دلیل گلدهی طولانی، مقاومت بالا در برابر گرما و نگهداری آسان، جایگاه ویژه‌ای در فضای سبز، باغچه‌ها و گلدان‌های خانگی دارد. این گیاه از اوایل بهار تا اواخر پاییز به‌صورت مداوم گل می‌دهد و گل‌های آن در رنگ‌های سفید، صورتی، قرمز، بنفش و ارغوانی دیده می‌شوند.

پریوش گیاهی یکساله با گلهای رنگارنگ و زیبا که طرفدارهای بسیاری دارد. این گیاه در فضاهای باز در مکان های آفتاب نیمه آفتاب و حتی سایه روشن قابل کاشت می باشد. گل پریوش علاوه بر زیبایی، رشد سریعی دارد و در صورت فراهم بودن شرایط مناسب، بوته‌ای متراکم و پرگل تشکیل می‌دهد. این گیاه انتخابی مناسب برای کاشت در باغچه، فلاورباکس، حاشیه مسیرها و گلدان‌های فضای باز است.

شرایط نگهداری گل پریوش

خاک:

پریوش برای رشد مناسب به خاکی با بافت متوسط نیاز دارد. یک قسمت ماده آلی، خاک پیت و یک قسمت ماسه به نسبت مساوی می‌تواند ترکیب مناسبی برای پریوش باشد. همچنین می‌توانید گلدان این گل را با مخلوطی از یک قسمت خاک باغچه، یک قسمت خاکبرگ و کمی ماسه پر کنید.

آبیاری:

آبیاری از نکات مهم در رشد و نگهداری گیاهان است. پریوش به آب فراوان نیاز دارد اما باید توجه داشت که آب داخل خاک گلدان تجمع پیدا نکند. زهکشی برای آن اهمیت دارد و در تابستان هفته ای دوبار و در زمستان هر هفته به آن آب بدهید.

دمای مناسب:

گل پریوش محدوده دمایی بین ۱۰ تا ۳۵ درجه سانتی‌گراد را به خوب تحمل می‌کند. بهترین دما برای کاشت و نگهداری گل پریوش، دمای ۲۱ تا ۲۵ درجه سانتی‌‌گراد است.

نور:

پریوش به نور فراوان نیاز دارد و باید چند ساعت در روز در نور مستقیم خورشید قرار گیرد، اما نور نباید بسیار شدید باشد. پریوش گیاهی آفتاب دوست است بنابراین اگر قصد کاشتن آن در حیاط منزل را دارید باید آن را در جایی بکارید که زیر سایه درختان نباشد و در طول روز تا حد امکان کمتر بر روی آن سایه بیافتد.

در صورتی که قصد نگهداری گلدان آن را در منزل دارید، آن را پشت پنجره های نورگیر قرار دهید تا خوب رشد کرده و همیشه گل داشته باشد.

هرس:

یکی از بخش های نگهداری این گیاه، هرس گل پریوش است. پریوش از جمله گل های هرس پذیر است که به هرس پاسخ خوبی می دهد. شاخه هایی که بیش از حد قطور یا بلند شده اند هرس کنید. شاخه را تا جایی هرس کنید که جوانه بر روی ساقه وجود داشته باشد.از کاتر یا قیچی که ضدعفونی شده و تیز باشد استفاده کنید.

سرزنی گل و کوتاه کردن ساقه ها به رشد عرضی گیاه کک می کند همچنین چیدن گلها پژمرده شده به ظهور گلهای جدید نیز کمک می کند، بهترین شاخه ها را نگه دارید. هرس باعث می شود گیاه شما متراکم تر و پر گل تر شود. از شاخه های هرس شده می‌توانید به عنوان قلمه گل پریوش استفاده کنید.

نحوه کاشت و تکثیر:

تکثیر گیاه پریوش از طریق کاشت بذر، نشاء‌کاری و قلمه زدن صورت می‌گیرد. بهترین روش ازدیاد این گیاه کاشت بذر است.

مراحل کاشت پریوش به شرح زیر می‌باشد:

بذر گیاه را از مکان‌های مطمئن تهیه کنید تا از قوه نامیه مناسب برخوردار باشد.
ابتدا بذر گیاه را در سینی یا گلدان کوچکی حاوی کوکوپیت و پیت ماس و در لایه سطحی خاک در عمق ۶ میلیمتری بکارید.
در طول زمان جوانه‌زنی گیاه به آب فراوان نیاز دارد. پس دقت کنید سطح خاک همواره مرطوب باشد. همچنین گلدان را در محل گرم با دمای ۲۴ تا ۲۵ درجه سانتیگراد و در برابر نور غیر مستقیم خورشید قرار دهید.

برای افزایش سرعت جوانه‌زنی پیشنهاد می‌کنیم روی سینی نشاء یا گلدان را با پلاستیک شفاف بپوشانید و چند سوراخ برای تهویه هوا ایجاد کنید تا شرایط گلخانه‌ای برای گیاه فراهم شود.
در شرایط مناسب ۳ تا ۵ روز طول می‌کشد تا جوانه‌های گیاه ظاهر شود.
بعد از اینکه جوانه‌های گیاه مورد نظر به حدود ۵ تا ۸ سانتیمتر رسیدند، آنها را از خزانه درآورده و به گلدان اصلی یا فضای باز انتقال دهید.
در شرایط ایده‌آل و نور کافی ۱۲-۱۴ هفته زمان برای گلدهی لازم است.