غوره ای

معرفی غوره‌ای

مروری سریع بر ساکولنت غوره ای
نام علمی: Curio rowleyanus
بومی: جنوب غربی آفریقا
خانواده: کاسنیان
نام‌های مرسوم: غوره‌ای، رشته مرواریدی و دانه تسبیحی

ساکولنت غوره‌ای که با نام‌های دانه تسبیحی یا رشته مرواریدی نیز شناخته می‌شود گیاهی اهل جنوب غربی آفریقا است. این گیاه ساقه‌هایی بلند با برگ‌هایی کروی دارد. در طبیعت، ساقه‌های گل غوره ای در بین صخره‌ها و گیاهان دیگر رشد می‌کند تا از نور مستقیم خورشید در امان باشد. این گیاه روی زمین می‌خزد و هر جا که با سطح زمین تماس پیدا کند ریشه‌های خود را گسترش می‌دهد.

ساکولنت غوره ای (گل غوره ای) چیست؟
گیاه غوره ای همیشه سبز و چند ساله است و می‌تواند ساقه‌هایش را 60 الی 90 سانت گسترش دهد. در کنار برگ‌های کروی این گیاه حفره‌ای وجود دارد که این حفره نقش یک پنجره را بازی می‌کند تا نور را به داخل برگ‌ها هدایت کند و گیاه بتواند فتوسنتز مورد نیازش را انجام دهد. همچنین از هسته برگ در برابر گرما مواظبت می‌کند.
شکل مرواریدی برگ‌ها باعث می‌شود تا گیاه بتواند بیشترین میزان آب را در خود ذخیره کند و با کم کردن سطح خارجی، میزان تبخیر آب را کاهش دهد.
ساکولنت غوره‌ای در فصل تابستان گل‌های کوچک سفید رنگی را شکوفا می‌کند. این گل‌های یک سانتی به صورت خوشه‌ای و شیپوری شکل می‌رویند که پرچم‌هایی رنگی دارند. گل‌های این گیاه زیبایی خاصی ندارند اما معطر هستند و می‌توانند برای یک ماه بر روی گیاه باقی بمانند.
پس از مدتی گل‌ها تبدیل به بذر می‌شوند که این بذرها به رشته‌ای پنبه‌ای متصل هستند تا بتوانند با کمک باد جابه‌جا شوند و مانند قاصدک در هوا پرواز کنند.

شرایط نگهداری ساکولنت غوره ای

نور:
ساکولنت غوره ای ترجیح می‌دهد در مکانی نورگیر و به دور از سرما زندگی کند.
در طبیعت این گیاه به دنبال سایه می‌گردد اما به عنوان گیاه خانگی باید محیطی با نور زیاد ولی غیر مستقیم را برای آن فراهم کرد. البته نور مستقیم آفتاب صبحگاهی نیز برای این گیاه مفید است.
اگر این گیاه را در ویواریوم استفاده می‌کنید از چراغ‌های LED یا فلورسنت استفاده کنید تا نور دلخواه گیاه را تامین کنید. بهتر است از چراغ‌های UVB دوری کنید زیرا این چراغ‌ها مانند نور مستقیم خورشید هستند و به گیاه آسیب می‌زنند. ویواریوم‌هایی که نور مصنوعی ندارند را بهتر است در کنار یک پنجره شمالی یا شرقی قرار بگیرند.

دما:
در مورد دمای نگهداری گل غوره ای باید دقت کنید. در بهار تا پاییز دمای مورد نیاز ساکولنت غوره‌ای چیزی بین 21 الی 27 درجه سانتی گراد و در زمستان، دمایی بین 13 الی 16 درجه سانتی گراد است. از انجایی که این گیاه یک ساکولنت است، رطوبت مساله مهمی نیست و در همان هوای معمول داخل خانه سرزنده است.

آب:
یکی از مهم‌ترین بخش‌های نگهداری کاکتوس غوره ای آب دادن به آن است. این گیاه نسبت به ساکولنت‌های دیگر کمی بیشتر و به یک آب‌دهی کامل نیاز دارد به طوری که اضافه آن از زیر گلدان خارج شود. بین نوبت‌های آب‌دهی اجازه دهید تا خاک کمی خشک شود. خاکی که بیش از حد مرطوب و خیس باشد برای این گیاه مضر است. در زمستان باید میزان آب‌دهی را کمتر کنید و تنها برای جلوگیری از خشک شدن کامل خاک، کمی به آن آب دهید.

بهترین زمان آب دادن به این گیاه تقریبا هفته‌ای یک بار و زمانی است که سطح خاک خشک شده باشد. یکی از نشانه‌هایی که می‌گوید گیاه نیاز به آب دارد، چروک شدن برگ‌های آن است. از سوی دیگر زرد شدن و چروک شدن همزمان برگ‌ها نشانه آب دادن زیاد و پوسیدن ریشه است.

خاک:
ساکولنت غوره‌ای یا گل تسبیحی عاشق خاکی خشک و با زهکشی مناسب است. خاک ساکولنت معمولی یا خاک کاکتوس برای این گیاه مناسب است. می‌توانید با ترکیب پنج هشتم خاک گلدان، دو هشتم سنگ پا و یک هشتم لیف نارگیل یک خاک عالی بسازید و یا از خاک‌های آماده استفاده کنید و کمی شن و پوده برای زهکشی بهتر به آن اضافه کنید.

کوددهی:
در طول بهار و تابستان هر دو الی چهار هفته یک‌بار به گیاه کود دهید. کود محلول در آب که سه یا چهار برابر رقیق‌تر شده باشد برای این گیاه عالی است. هیچ‌گاه در زمستان یا پاییز به این گیاه کود ندهید.

هرس کردن:
گیاه غوره‌ای نیازی به هرس کردن ندارد و تنها زمانی که متوجه شاخه‌های مرده یا بی برگ شدید آن‌ها را به راحتی قیچی کنید.

مطلب مرتبط: آشنایی با انواع ساکولنت و روش نگهداری و تکثیر آن ها

نگهداری در ویواریوم:
دانه تسبیحی بر خلاف سایر ساکولنت‌ها می‌تواند رطوبت بالا را تحمل کند با این حال این گیاه در طبیعت، محیط‌های خشک را ترجیح میدهد. برای تشخیص یک طراحی مناسب باید به محل زندگی اصلی گیاه توجه کنیم. جایی که این گیاه محیطی خشک و زهکشی عالی داشته است. ویواریوم‌هایی که این گیاه در آن عملکرد خوبی دارد عبارت است از: پالوداریوم و تراریوم

تعویض گلدان:
برای تعویض گلدان ساکولنت غوره ای در بهار اقدام کنید. گلدان جدید را با سه چهارم خاک کاکتوس و یک چهارم شن پر کنید تا زهکشی مناسبی داشته باشد و آب به راحتی تخلیه شود. این گیاه ریشه‌های ضعیفی دارد و اگر زهکشی خاک مناسب نباشد به راحتی دچار پوسیدگی می‌شود.